Գնում ենք հյուսիս՝
թողած շապիկները բառերի,
որ մանկան մաշկի պես են բուրում,
թողած ողորմությունը հեգնանքի,
որով պատսպարվել ենք թվացյալ հնձաններում՝
մենությունը գրկած:
Խոնարհված եկեղեցու շաղախը հավատն էր,
հագուկապը՝ քարը:
Ժամանակը, որ հավերժ էր,
անընդհատ ու կործանարար,
մի օր իր մահաբեր հետքերն էր թողել
նաև Սրբարանի վրա...
Ինչ սահմռկեցուցիչ վերնագրերով նյութեր ասես, որ չի գրվում Իրանի մասին
Իսկ ի՞նչ կլինի Իրանում:
Ոչ մի արտառոց բան: Դրսի աջակցությունը ստացած բունտը կճնշվի:
Նախագահը, որպես մասսայական անկարգություններին ստվերային աջակցող, կհեռացվի պաշտոնից...